home | biografie | agenda | meziek | foto's | video's | gastebook | links | contact

Wat vooraf ging...

Als kind al was Michel Opbroek regelmatig te vinden op het podium. Als 8 jarig ventje stond hij samen met een vriendje als clown in het “voorprogramma” van Sinterklaas en een paar jaar later speelde hij mee in de schoolmusical. Toen hij met een tweetal neefjes een bandparodie opvoerde voor zijn oom en tante werden zij door de familie gevraagd of ze mee wilden doen aan de Donderbergse Bonte Avond. In februari 1988 stond hij zo voor het eerst echt “op de planken”. Na verloop van tijd werd hij gevraagd of hij in de buut wilde staan op deze bonte avond. Dit was voor hem een echte uitdaging en ging die dus graag aan. Uiteindelijk resulteerde dit zelfs in een finaleplaats tijdens de Limburgse buuttekampioenschappen in 2006. Wanneer Michel precies is begonnen met zingen is niet echt duidelijk. Hij begon mee te zingen met de BAS-zengers, de zanggroep van de Bonte Avond Stichting (kortweg BAS) op de Donderberg. In 2004 wilde Michel eens een eigen nummer maken. De tekst en muziek zaten in zijn hoofd, en de toenmalige toetsenist van de BAS-zengers hielp hem om zijn idee op muziek te zetten. Zo werd zijn eerste nummer “POING” geboren. Tevens werd er een artiestennaam verzonnen. ‘Miesjke” POING werd tijdens de Roermondse carnaval regelmatig gedraaid en dus wilde Michel meer. Maar helaas, de toetsenist had geen tijd en dus was hij afhankelijk van bestaande muziekbanden.

De opvolger in 2005 “eine veur pap.” werd helaas niet zo bekend als Poing Een eerste doorbraak kwam in 2006. Michel werd prins bij V.V. de Donderböl in Roermond en wilde dat graag omlijsten met een cd met 6 nieuwe nummers. In noodtempo werden bij Ron Heimens 6 muziekbanden ingezongen. Niet altijd even zuiver gezongen, maar het was dan ook alleen maar bedoeld voor de lol. Het nummer wat hij tijdens zijn prinsschap wilde gaan zingen was “ ’t daak d’r aaf!” In het begin was Michel zelf nogal huiverig hierover. Hij vond het zelf een geweldig nummer, maar de muziekstijl was toch wat steviger dan de doorsnee vastelaovesschlager. Het bleek een schot in de roos. Het nummer werd, en wordt nog steeds, in Roermond en ver daarbuiten grijs gedraaid. Nu was het zaak dit succes te continueren. Voor de vastelaovend 2007 kwamen dan ook 2 nieuwe nummers. “Batsepolonaise” en “Sjiet aan.” Daarna deed Michel een gooi in de strijd om het beste Limburgse vastelaovesleedje. Oftewel het LVK. Helaas kwam zijn nummer “Dreije” niet door de eerste ronde. Bij het publiek doet deze razendsnelle tiroler polonaise het echter heel goed. Al menige zaal heeft achter elkaar aan gerend. In de loop der tijd zijn er nog veel andere nummers en een videoclip van \'t Daak d\'r aaf bij gekomen.

Nieuws voor 2010: Miesjke mag het LVK in Thorn openen. 4000 man warm zingen voordat de finalisten het strijdperk intreden. Zelf zal hij natuurlijk ook een nummer insturen, dus wie weet, mag hij de avond openen en sluiten. De dag na het LVK staat nog een groot limburgs artiestengala in Thorn op het programma waar hij tussen alle grote limburgse kanonnen mag acteren. Nieuwe nummers komen er natuurlijk ook weer aan. Een nummer met veel gitaarwerk, maar ook een heel verassende reaggea... Maar natuurlijk wel weer op de typische feeststijl van Miesjke.